LAKIEROWANA skóra — to skóra chromowego garbowania z naniesieniem lakierowego pokrycia lub dublowana przez lakierową błonę, która dodaje powierzchni lustrzany błysk. Lakierowana skóra odróżnia się od skóry bez lakierowego pokrycia mniejszą wytrzymałością. Ona charakteryzuje się także niewysoką odpornością na oddziaływanie temperatury . W temperaturze poniżej -10 stopni i powyżej +25 stopni lakierowana skóra może pokryć się szczelinami. Pielęgnacja lakierowanej skóry wymaga szczególnej ostrożności . Dodatkowo do podstawowych obowiązków pielęgnacji lakierowanej skóry należy jej periodycznie przecieranie wilgotnym wacikiem i miękką tkaniną dla odbudowania błysku. Nie wolno jej czyścić szczotką. Sporadycznie można smarować gliceryną, wazeliną lub olejem rycynowym, by ochronić skórę przed przedwczesnym popękaniem z powodu upału lub mrozu. Uniwersalne środki do pielęgnacji skóry zwykłej nie nadają się do lakierowanej skóry , ponieważ mogą posiadać substancje niszczące delikatną błonę (lakier będzie matowieć, mogą pojawić się szczeliny) lub tłuste komponenty ( powstaną ślady, do których przylega pył).
NATURALNA skóra. Dzisiaj łatwo znaleźć w sklepach efektywne środki do pielęgnacji wyrobów skórzanych. Takie środki nie tylko chronią wyroby od wilgoci, lecz również zwalniają proces zanieczyszczenia. Niedopuszczalne jest długotrwałe działanie promieni słonecznych, również elektrycznego świata na wyroby ze skóry. Wilgotne wyroby należy suszyć w temperaturze pokojowej daleko od gorącego powietrza i grzejników. Do czyszczenia skórzanych wyrobów nie stosuje się agresywnych roztworów benzyny, acetonu itp. Nie wolno wypychać ponad miarę skórzanych wyrobów w celu uniknięcia straty formy i zniekształcenia skóry. Trzeba także unikać dostawania się parfiumeryjnych środków na wyroby ze skóry.















